Muzej pčelarstva i vinski podrum

Svoje oduševljenje ovim sitnim Božjim stvorenjima, pretočeno u pesmu u prozi, prof. Jovan Živanović (1841-1916) preneo je na svoje potomke, te porodičnu tradiciju nastavljaju njegov sin Žarko (1875-1933) i unuk Borivoje (1914-1997). Danas, praunuk Žarko objedinjuje iskustva svojih pradaka, koristeći savremene metode pčelarenja, pa u ovoj kući i dalje teče med.

U Karlovcima, u roditeljskoj kući i prostranom dvorištu sa preko 200 košnica i stotinak predmeta, kojima je pčelario njegov deda, Borivoje Živanović je 1968. godine osnovao Muzej pčelarstva porodice Živanović. Izložio je predmete, koji se danas zaista retko mogu videti i trudio se da uz zanimljivu priču o njima, zaiteresovani posetioci osete miris voska i propolisa iz minulih vremena.

Danas, možemo videti nekoliko tipova košnica i mnoge predmete, koji su se upotrebljavali prilikom rada oko pčela i njihovih proizvoda: meda, polena, voska, propolisa. Tu su: istresaljka iz 1876. godine, parni topionik za vosak iz 1881. godine, dimilica i dr. Najatraktivniji eksponat je svakako košnica u obliku crkvice iz 1880. godine. Ona je godinama ukrašavala veliki pčelinjak Jovana Živanovića, a danas joj je, pošto je veoma stara, sigurnije pod krovom.

Pošto stalno pristižu novi predmeti, koji svedoče o ljudskom bavljenju pčelama kroz istoriju, u planu je modernizovanje i proširenje stalne izložbene postavke. U ovaj Muzej, jedinstven u našoj zemlji, pored pčelara, često navraćaju mladi ljudi, naročito učenici Karlovačke bogoslovije i studenti poljoprivrednog fakulteta u Novom Sadu i Zemunu.

Praunuk profesora Jovana Živanovića, gospodin Žarko Živanović, sledeci tradiciju svoje porodice, učestvuje u formiranju školskog pčelinjaka Bogoslovije karlovačke. Obnavlja preko dvesta godina satru tradiciju svoje porodice, i čijim su podrumima spravljena i negovana najplemenitija karlovačka vina, ausbruh, bermet, rizling služena i na dvorovima.

Dvorište muzeja pčelarstva i pčelinjaka, baštu porodične kuće Živanović, milošću Božjom, materijalno podiže i snaži podižući etno-park, da bi pokolenja spoznala kako su anši preci u znoju lica gradili Srpski Sion i Sremske Karlovce.